طی هفته گذشته اعتراضات جسورانه و قابل ستایش زنان و مردان آزادیخواه در شهر هرات در افغانستان، علیه بی حقوقی زن و آپارتاید جنسی حاكم بر این جامعه، علیه تعرض حكومت ضد زن و انسان ستیز طالبان، توجه جهانیان را جلب كرد و به حق مورد حمایت مردم آزادیخواه، انساندوست و متمدن، قرار گرفت.
اعتراضات زنان آزادیخواه بهدنبال تعرض وسیع ماموران "امر به معروف و نهی از منكر" طالبان به زنان در شهر هرات، در روز ٦ ژوئن (١٦ خرداد)، و دستگیری حدود ٣٠ زن به جرم عدم رعایت حجاب و پوشش اسلامی و ضرب و شتم و تهدید و ارعاب آنان، انجام گرفت. در اعتراض به این یورش وحشیانه مشتی نیروی عقب مانده، متحجر و ضد زن و ضد انسان، كه با هدف ایجاد وحشت و عقب راندن زنان و مردم آزادیخواه انجام گرفت، در روز سه شنبه ٩ ژوئن (١٩ خرداد) بیش از ١٥٠ نفر از زنان و مردان آزادیخواه و مدافع حق زن در منطقه "جبرئیل" شهر هرات دست به تجمع و تظاهرات زدند. شعارهای اصلی این تجمع "كار، تحصیل، آزادی" و "زن، زندگی، آزادی" بود. خواست این تجمع جسورانه و آزادیخواهانه از جمله پایان قوانین تبعیض آمیزعلیه زنان، پایان سركوب و بازداشت های خودسرانه زنان، آزادی پوشش و حق كار و تحصیل برای زنان بود.
تجمع زنان و مردم آزادیخواه در شهرهرات، پیش از اینكه گسترش بیشتری یابد، به سرعت توسط نیروهای سرکوبگر طالبان، مورد حمله وحشیانه قرار گرفت. نیروهای سرکوب از همه جا به محل تجمع زنان گسیل شدند و با شلیك مستقیم به تجمع، با حمله با باتوم و شلاق به معترضین، تجمع را متفرق كردند. بر اساس گزارشات منتشر شده در این حمله وحشیانه دو نفر كشته، كه یكی از آنان كودكی ١١ ساله بود، و بیش از ٢٠ نفر زخمی شدند. تعدادی نیز دستگیر و روانه زندان شده اند.
این اعتراضات انسانی هر چند با سكوت و بی تفاوتی دولتهای مدعی حقوق بشر و "دمكرات" طرف شد و نهایتا سازمان ملل با محاسبات ریاكارانه خود اعلام كرد "استفاده از زور بیش از حد" بوده است، اما در سراسر جهان منعکس شد و سمپاتی و حمایتهای وسیعی را جلب كرد و سد سانسور میدیای رسمی را نیز شکست.
این اعتراضات در ایران وسیعا انعكاس یافت و علیرغم فضای میلیتاریستی و شرایط جنگی، تجمعی در مقابل سفارت افغانستان در تهران و در مشهد نیز تجمعی، در حمایت از زنان افغانستان و با شعار "زن،زندگی، آزادی و كار تحصیل، آزادی" برگزار شد كه با دخالت پلیس و به بهانه اینكه "تجمعات بدون مجوز انجام گرفته است" آنرا متفرق كردند. علاوه بر ایران در شهرهای بزرگ جهان از جمله پاریس، برلین، واشینگتن دی.سی و… تجمعاتی در حمایت از این اعتراضات و در دفاع از آزادی زنان در افغانستان برپا شد.
حزب حكمتیست (خط رسمی) ضمن حمایت از اعتراض جسورانه و قابل ستایش زنان و مردم آزادیخواه در هرات، ضمن محكوم كردن یورش جنایتكارانه حكومت طالبان به تجمع زنان، به همه مردم آزادیخواه و مدافع حق زن در ایران، منطقه و جهان که در حمایت از زنان افغانستان به میدان آمدند درود می فرستد! جنبش حق زن، جنبش برابری كامل زن و مرد در ایران و افغانستان، تاریخی دیرینه در حمایت از هم دارند و بهعلاوه در منطقه و جهان یك جنبش واحد و مشترك، با دردی مشترک است.
حركت جسورانه زنان و مردم آزادیخواه در افغانستان نشان داد كه جنبش آزادی زن در این كشور جنگ زده، علیرغم اشغال و سالها جنگ و كشتار و بمباران، علیرغم حاكمیت طالبان و تعرض همه جانبه و وحشیانه چندین دهه به حقوق اولیه زنان، به حقوق اولیه و انسانی مردم محروم در افغانستان، جنبشی زنده و رادیكال است. سکوت خالقین طالبان در غرب و دوستان امروز آن در شرق، سکوت میدیای رسمی در مقابل این اعتراض و عادی جلوه دادن بی حقوقی زن در جوامع اسلام زده، همه و همه ریاکاری قدرتهای جهانی در حمایت از آزادی و حرمت انسان و آشکار کردن دشمنی پنهان آنان با آزادی، حرمت، امنیت و رفاه بشریت است.
متقابلا انعكاس فوری این حركت در كشورهای مختلف و حمایتهای جهانی از آن، بیان این حقیقت ساده است كه جنبش حق زن مرز نمیشناسد و حقوق زنان جهانشمول است. نشان داد كه جنبش حق زن، جنبشی به وسعت جهان است. جنبش حق زن امروز بیش از هر زمانی مستقیماً به جنبش سوسیالیستی طبقه كارگر برای جهانی آزاد و برابر گره خورده است.
حزب حكمتیست (خط رسمی)
١٤ ژوئن ٢٠٢٦- ٢٤ خرداد ١٤٠٥