عقب نشینی رژیم از حکم اعدام شریفه محمدی یک پیروزی برای جنبش علیه اعدام و همه مردم آزادیخواه در ایران است. این پیروزی در نتیجه اعتراضات گسترده کارگری، فشار افکار عمومی مردم، اعتراض زندانیان سیاسی و مخالفت مردم با عمل شنیع اعدام، بعنوان قتل عمد و انتقامجویی دولتی، از طرفی و تحت فشار افکار عمومی جهانی بویژه اعتراض اتحادیه های کارگری بین المللی از طرف دیگر، ممکن شد. از جمله اتحادیه سراسری کارگران سوئد و بزرگ ترین سندیکاهای کارگری ایتالیا، هر یک با میلیون ها عضو، که خواهان لغو حکم اعدام شریفه و آزادی فوری و بی قید و شرط او شدند.
نزدیک نیم قرن است طبقه کارگر و زحمتکشان زن و مرد و جوان در جدال مرگ و زندگی با جمهوری اسلامی هستند. طرفی تفنگ و باطوم و طناب دار و شکنجه و زندان دارد و طرف دیگر با دست های خالی اما با تکیه بر اراده ی جمعی و اعتصاب و اعتراض و نبرد خیابانی در این جنگ نابرابر قرار گرفته است. فقط در شش ماه اول امسال دستگاه قضایی جمهوری اسلامی این ماشین کشتار جمعی ۷۰۰ نفر را به طناب دار آویخته است.
جمهوری اسلامی شریفه محمدی را به "اقدام مسلحانه" متهم کرد تا اعتراض کارگر را جنایی و مرعوب کردن این طبقه چند میلیونی را ممکن کند. رژیمی که خود شبانه روز علیه مردم اقدام مسلحانه می کند، حکومتی که با اعدام های گسترده ی روزمره و جمعی، شلیک به چشم و قلب نوجوانان دختر و پسر در خیابان ها، در دادگاه بشریت متمدن، به جرم جنایت علیه بشریت محکوم است، با جنایی کردن حق طلبی طبقه کارگر خود را برای دور جدیدی از سرکوب آماده میکرد. تلاشی که به سرعت به شکست انجامید. تعرضی که با موجی از خشم، اعتراض و مقابله، نه فقط طبقه کارگر که سایر بخشهای جامعه از فرهنگی و بازنشسته تا زندانیان سیاسی، روبرو شد. این سیاست نوشته نشده به زباله دان انداخته شد و رژیم ناچار به عقب نشینی شد. اما این عقب نشینی و این پیروزی هنوز کافی نیست.
طبقه کارگر و مردم آزادیخواه در ایران که در اعتصابات، اعتراضات و خیزش های مکرر اجتماعی از جمله جنبش آزادی زن، حکم مرگ این نظام تبهکار را فریاد زده اند، تا لغو مجازات اعدام، تا آزادی همه زندانیان سیاسی و کوتاه کردن دست ٰرژیمی که جز فقر و فلاکت و سرکوب و جنایت ارمغانی برای شان نداشته از پای نمی نشینند.
با سرنگونی جمهوری اسلامی و زمانی که این دمل چرکین بر بدن جامعه پاک می شود، ۹۰ میلیون انسان جامعه ما نفس راحتی خواهد کشید و پیام آزادیخواهی و برابری طلبی را به جهان خواهد فرستاد. تا آن روز و امروز پاره شدن یک طناب دار جمهوری اسلامی را به شریفه و خانواده اش و همه ی تلاش های انسانی داخل و خارج از ایران، باید تبریک گفت!
حزب حکمتیست- خط رسمی
۸ آبان ۱۴۰۴- ۳۰ اکتبر ۲۰۲۵