زندانها از قتلگاه حاكمان تا سنگر آزادگان
رفقا و دوستان عزیز، زنان و مردان آزاده!
تاریخ بشر و تلاش طبقه كارگر و اقشار محروم جامعه برای مقابله و مبارزه با حاكمان و دولتهای مستبد بورژوایی و دستگاه سركوب آنها، قدمتی به طول تاریخ در همه نظامهای طالمانه دارد. در ایران و در طول تاریخ این كشور چه در گذشته و چه در دوره معاصر، هم در دوره حاكمیت پهلوی و هم در دوره جمهوری اسلامی، زندان و شكنجه و اعدام آزادیخواهان و برابری طلبان و مخالفین سیاسی، یكی از اركان حاكمیت بوده است. زندان به عنوان شكنجه گاه و قتلگاه، نماد توحش و بربریت، نماد قدرت و قلدری بی انتهای دولت بورژوایی و بی اراده گی و بی قدرتی پایین بوده است. جمهوری اسلامی این قتلگاه را از حكومت پهلوی به ارث برد و با اتكا به تجارب ساواك، دهها هزار انسان را زیر وحشیانه ترین شكنجه به قتل رساند. دهها هزار نفر به دور از چشم جامعه در دادگاههای صحرایی تیرباران شدند. خاورانها شاهد این جنایات اند. صدها هزار و شاید میلیونها انسان در دو حاكمیت مستبد پهلوی و جمهوری اسلامی طعم تلخ زندان، شكنجه، تجاوز و تحقیر و تهدید و ارعاب را چشیده اند. زندان در تمام این تاریخ ابزار ترساندن، ایجاد وحشت و رعب، ابزار ساكت كردن و تسلیم جامعه در مقابل طبقه حاكم و دول مستبد و ضد انسان آن، با گرفتن جان آگاهترین، شریف ترین مبارزین راه آزادی و عدالت و برابری بوده است.
در تمام این تاریخ مستقل از تلاش دستگاه سرکوب و شكنجه گران برای تسلیم و سرفرود آوردن زندانیان سیاسی، زندان همواره یك عرصه جدی مبارزه با قدرتهای حاكم، محل ایستادن، مقاومت كردن و ״نه״ گفتن مبارزین، آزادیخواهان به حاكمیت و قوانین و سیستم حاکم بوده است. در این جهنم هزاران انسان آزاده تا پای جان ایستادند، از عدالت و انسانیت، دفاع كردند و با سربلندی مرگ را بر تحقیر و تسلیم ترجیح دادند و جان سپردند. زندان و مبارزه و ایستادن حتی در سیاهچالها، امتداد مبارزه و اعتراض در خارج زندان و بخشی جدایی ناپذیر از آن بوده است.
اكنون و در دل تحولات سالهای اخیر در ایران، بر متن مبارزه و اعتراض وسیع طبقه كارگر، زنان و دختران و نسل جوان و اقشار محروم برای آزادی، برابری، برابری زن و مرد، علیه تهدید، ارعاب، شكنجه، زندان و اعدام، شما زندانیان سیاسی، شما انقلابیون و آزادیخواهان در تاریكخانه های جمهوری اسلامی، لشگری مهم از جنبش اعتراضی و انقلابی مردم آزادیخواه ایران بوده اید. شما با اعتصابات، اعتراضات، با ایستادگی و مبارزه متحد و هوشیارانه خود، با پیامها و ابراز وجودهای مختلف در خطرناكترین شرایط، حتی زمانی كه خطر طناب دار و اعدام تهدیدتان میکرد ، ایستادید و به نظام مستبد حاکم ״نه״ گفتید و زندان و تاریكخانه های جمهوری اسلامی را به میدان مبارزه ای جدی و به سنگر آزادگان تبدیل كردید. شما به مرگ و تسلیم و سكوت كه سرکوبگران دنبال آن بودند ״نه״ گفتید! دیوارهای بلند و قطور سانسور و ترس و وحشت را در هم شكستید و زندانهای مخوف را به سنگر دفاع از آزادی و محل ترس و وحشت صاحبانش تبدیل كردید. ״نه״ گفتن شما به اعدام و شكل دادن به جنبشی رادیکال و انسانی علیه توحش و اعدامهای فله ای این دوره، كه با هدف شكست جنبش اعتراضی و انقلابی در پیش گرفته شده، ابتكارات مهمی كه در این مبارزه اتخاذ كردید، نقش پیشتاز زنان مبارز و سوسیالیست در آن، دفاع همه جانبه از حق حیات انسان، حق اعتراض و بیان و عقیده، از برابری زن و مرد و حق زندگی ای مرفه و شایسته انسان قرن ۲۱ برای همه، نه فقط دیوار سانسور را شکست که به جنبشی سراسری در زندان و خارج زندان تبدیل شد. این تلاشی قابل تحسین است. در نتیجه تلاش و مبارزه شما قتلگاههای ترسناك حکومتی ضد بشری و جنایتکار امروز به سنگر آزادگان و كارزارهای شما علیه اعدام و شكنجه و زندان، تبدیل شده است. به همت مبارزه شما دیگر زندانها و شكنجه گاهها هم برای حاكمین امن نمانده است، زنده باد شما!
رفقا و دوستان عزیز!
به همه شما درود میفرستیم. بی تردید پیروزی ما ممكن است. راه همواری در مقابل ما نیست و اما هوشیاری و تلاش متحد و آگاهانه و انسانی ما، موانع زیادی را از سر راه برداشته است و دستاوردهای بزرگی كسب كرده ایم. امروز زیر سایه دستاوردهای جنبش آزادیخواهانه در ایران زندان و بیرون زندان به هم وصل شده است. تردیدی نیست كه باید بقیه راه را با همه موانع و مشكلات آن، متحد، هوشیارانه و با صلابت پیمود. ما باید پیروز شویم و جز پیروزی راه دیگری برای دستیابی به جامعه ای انسانی و آزاد متصور نیست. سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی بر شانه های این جنبش انسانی، بدست مردم آزادیخواه ایران اولین قدم برای رهایی واقعی است. بی شك آنروز زندانها و توحشی كه حاكمان مرتكب شده اند را به عنوان نماد دوره بربریت در تاریخ درس خواهند داد.
كمیته مركزی حزب حكمتیست (خط رسمی)
دوم مهرماه ۱۴۰۴- ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۵