پاسخی از سوی دو حزب کمونیست کارگری عراق و کردستان به حزب حکمتیست
در تاریخ ۴ نوامبر ۲۰۲۵، حزب حکمتیست نامهای درونسازمانی به رهبری دو حزب کمونیست کارگری عراق و کردستان ارسال کرده است. در این نامه گویا آنها، مجموعهای از نقدها، ملاحظات و پیشنهادهای بهاصطلاح ״صمیمانه״ و ״دلسوزانه״ را در خصوص تاکتیک حزب ما برای مشارکت در انتخابات پارلمانی عراق مطرح کرده و خواستار آن شده بودند که نامهشان در اختیار اعضای کمیته مرکزی هر دو حزب قرار گیرد.
سه روز بعد، آقای رحمان حسینزاده در گفت وگویی عمومی، حملهای ״صمیمانه״! علیه هر دو حزب آغاز کرد و هم زمان بخشی از همان نامه را منتشر نمود. در این پاسخ، بهطور خلاصه به نامه و رویکرد فرصتطلبانه و غیرصمیمانه آنان پرداخته و سپس، پاسخ سیاسی و رسمی خود را به بند به بند بحثهای پرت سیاسی آنها بصورت کامل خواهیم داد.
۱- نامهی آنان به تاریخ ۴/۱۱/۲۰۲۵ نگاشته شده و همان روز، دریافت آن را به اطلاع آنها رسانده و وعده دادیم که در نخستین فرصت به آن پاسخ داده میشود. در تاریخ ۶/۱۱ در نشست روتین دفتر سیاسی، دربارهی آن نامه گفتوگو شد و تصمیم گرفتیم ضمن تهیهی پاسخ، آمادگی خود را برای نشستی مشترک، چنانکه در نامه در خواست کرده بودند، اعلام کنیم.
در روز ۷ نوامبر پاسخ آمادهی ارسال بود که آگاه شدیم بخشی از نامهی مذکور را خودشان منتشر کردهاند. ازاینرو، ارسال پاسخ دیگر ضرورتی نداشت و انجام نگرفت.
۲-️ اگر واقعاً نیت آنان ״صمیمانه״ و مسئولانه بود و نامه را در چارچوب ارتباطات درونسازمانی به رهبری دو حزب فرستاده بودند، بدیهی است که این مسئله در حیطهی مسئولیت رهبری دو حزب قرار دارد كه در چه سطحی آنرا در اختیار صفوف خود قرار میدهند یا نمیدهند.
اما اقدام آنان در تلاش برای تحریک کمیته مرکزی علیه دفتر سیاسی، تحت پوشش ״دوستی و رفاقت״، اقدامی ناپسند و ناسالم است. چنین محاسبهای اشتباه است، زیرا موضوع مورد بحث پیشتر در پلنوم طرح شده و کمیتههای مرکزی هر دو حزب از این ترفندها آگاهتر و منسجمتر از آناند که بتوان آنان را علیه دفتر سیاسی تحریک یا در صفوف رهبری تفرقه ایجاد کرد. بیگمان، اینگونه تلاشها پیشتر نیز انجام شده و هیچ دستاوردی برای آنان نداشته است.
۳- آنان مدعیاند که نامهشان رفیقانه و در چارچوبی دوستانه و ״صمیمانه״ نوشته شده است؛ اما همزمان، پیش از آنکه حتی پاسخ ما را دریافت کنند، طبق عادت همیشگیشان، کارزار تبلیغاتی خود را در شبکههای اجتماعی آغاز کرده و با کادرهای حزبی تماس گرفتهاند. این روش نهتنها غیراخلاقی و ناسالم است، بلکه کاملاً برنامهریزیشده و حسابشده بوده و نشان میدهد که نامهی ״دلسوزانه״ شان در واقع مقدمهای برای یک کمپین خصمانه علیه دو حزب بوده است. اقدامات بعدی آنان نیز گواهی روشن بر این واقعیت است. اگر نامهی شما واقعاً دوستانه، درونسازمانی و خطاب به رهبری دو حزب بوده است، پس چرا حتی پیش از دریافت پاسخ ما، آن را منتشر کردید؟
۴- اگر نقد و بحث سیاسی دارید، کسی مانع بیان آن نیست. ما هیچ مشکلی نداریم که علنی نقدها و دیدگاههای خود را مطرح کنید، و ما نیز بهصورت سیاسی و مسئولانه پاسخ خواهیم داد. این شیوه بسیار منطقیتر و محترمانهتر است از آنکه در پوشش ״رفاقت״، اهدافی دیگر را دنبال کنید. اما وقتی حتی منتظر پاسخ نمیمانید و هدف اصلیتان انتشار نامه و مواضع خود بوده است، در آن صورت چه نیازی به ارسال نامه درونی، پیشنهاد گفتوگو و درخواست نشست داشتید؟ این رفتار نه کمونیستی است، نه سیاسی، نه سالم و نه مسئولانه.
۵ -این نخستین بار نیست که شما در قبال این دو حزب با چنین رویکرد نادرستی عمل میکنید. با وجود هشدارهای پیشین ما برای پرهیز از این شیوه، اکنون بهروشنی ثابت شده است که شما بهدنبال رابطهای صادقانه و رفیقانه با ما نیستید. این رفتار بیش از پیش نشان میدهد که شما قابل اعتماد نیستید، زیرا هر نامهای از سوی شما ممکن است در واقع پوششی برای کمپینی برنامهریزیشده علیه دو حزب ما باشد.
۶- این نوع برخورد شما با ما نشان میدهد که فاصلهی میان ما و شما صرفاً اختلافی سیاسی نیست؛ بلکه درعینحال، شکافی عمیق در فرهنگ سیاسی، اصول مبارزه شفاف و روابط حزبی نیز میان ما وجود دارد.
۷- با توجه به اینكه شما نامهی بهاصطلاح ״درونسازمانی״ خود را منتشر کردهاید، ما نیز پاسخ خود را در سطح عمومی برای آگاهی همگان منتشر میکنیم.
دبیرخانهی دفتر سیاسی
دو حزب کمونیست کارگری عراق و کردستان
۱۱ نوامبر ۲۰۲۵