روز چهارشنبه ۲۱ خرداد ماه مجاهد کورکور، معترض زندانی اهل ایذه و از بازداشت‌شدگان خیزش سراسری ۱۴۰۱ با حکم قضات جمهوری اسلامی اعدام شد. مجاهد کورکور به اتهام قتل کیان پورفلک در اعتراضات ۱۴۰۱ بازداشت شد. خانواده کیان بارها شهادت دادند که او بی گناه است و قاتل مستقیم کیان را که یک افسر نیروی انتظامی است شناسایی کرده و از او شکایت هم به عمل آوردند. اما بر کسی پوشیده نست که اعدام در جمهوری اسلامی اهداف پلید خود را دارد و آن ایجاد ترس و رعب در جامعه و نشان دادن چهره کریه و انتقامجویانه و هراس انگیز علیه مردم است.  

اعدام در جمهوری اسلامی فقط کیفر قتل نیست، سازمان و تشکل و حزب مخالف درست کنی، به مذاهب و دین شان شک کنی، برای عقاید کمونیستی مبارزه کنی... در جمهوری اسلامی با قتل و اعدام پاسخ داده می شود. بطرز بیشرمانه و آشکاری مردم را سرجايشان مينشانند، به تمکین به قوانین و مقررات ضد انسانی وادار می کنند، ارعاب می کنند تا حکومت کنند. 

مجازات اعدام وقيحانه ترين و کثيف ترين شکل قتل عمد است. چرا که  نهادی به نام دولت با اعلام قبلی و از قول جامعه و حق بجانب و درنهایت بیشرمی تصمیم به کشتن کسی میگیرد و زمان و مکانش را هم تعیین می کند. کشتن انسان، از ابتداى جامعه داراى حاکميت، يک رکن به تسليم کشيدن مردم بوده و هنوز هم هست. بعلاوه جمهوری اسلامی مثل همه حکومت های استبدادی مشروعیت ندارد. دستگاه قضایی در جمهوری اسلامی بطریق اولی تهی از صلاحیت و شرافت قضاوت است. این دستگاه خود جزئی از ماشین سرکوب و ارعاب است. ماشینی که روزمره حکم اعدام تولید می کند.

بنا به آمار در یک سال هر ۶ روز یک نفر اعدام شده است. در این مدت دهها مورد اعدام در ایران اتفاق افتاده است، روز سه شنبه ۲۰ خرداد، قوه قضائیه اعلام كرد ۹ نفر را به جرم عضویت در داعش اعدام كرده است بدون ذكر زمان و مكان و دادگاهی و حق وكالت و دفاعی. دستگاه قضایی و بازجوها و قضات و دادستان هایش ماشین انتقام از مردم از زمان دستگیری تا لحظه ای که چشم قربانی را می بندند و طناب را به گردن او می اندازند، هستند. قضات این دستگاه از جنایتكارترین، آدم كش ترین، عقب مانده ترین و متحجر ترین عناصر تبهکار اند. این ها برای صدور حکم قصاص و قتل و قطع دست و غیره نیازی به شعور و معرفت و قانون و مقررات ندارند. این ها مشابه همان آتش به اختیارانی هستند که در خیابان ها به مردم شلیک می کنند.  لغو حکم اعدام و اعلام این که جان انسان ارزش دارد، اولين گام در مبارزه با فرهنگ آدمکشى در جامعه است. 

جنبش برای لغو اعدام بخشی از جنبش آزادیخواهی و انساندوستی و برابری طلبی جامعه است. جنبشی برای گرفتن ابزار رعب و وحشت با گرفتن جان آدم توسط نظامی است که بهیچوجه صلاحیت و مشروعیت اداره جامعه انسانی فارغ از کشتار را ندارد. جمهوری اسلامی نظام کشتن آرزوهای مردم، کشتن زندگی تا حد گرفتن جان و حق حیات مردم است. جنبش لغو اعدام به اندازه ی دیگر جنبش های طبقاتی و اجتماعی چون جنبش آزادی زن، جنبش طبقه كارگر علیه استثمار و بیحقوقی و خیزش توده های عاصی از فقر و فلاکت و تباهی جامعه، اهمیت حیاتی دارد. باید دست ها را به هم داده و یک موج اعتراض انسانی برای لغو اعدام راه انداخت. باید جلو اعدام را بعنوان عملی شنیع عمدی و قتل نفس و جنایت علنی و آشکار را گرفت! 

حزب حکمتیست (خط رسمی)
۲۲ خرداد ۱۴۰۴- ۱۲ ژوئن ۲۰۲