روز جمعه  ١٩ تیر پس از یك هفته مراسمهای مختلف جمهوری اسلامی برای بدرقه خامنه ای، از تهران تا قم، از نجف تا كربلا سرانجام با خاكسپاری او در مشهد پایان یافت. هفته ای كه فضای جامعه ایران از رسانه های رسمی تا همه نهاد و ارگانهای حکومتی ، از مساجد تا بیت رهبری و دولت و مجلس و شخصیت های ریز و درشت نظام، مراكز خدماتی، ترانسپورت عمومی، بیمارستانها و کوچه و خیابان و میادین شهرهای بزرگ و کوچك ایران و...، همه و همه چیز در خدمت بسیج عمومی برای شركت در مراسمهای بدرقه خامنه ای و تسهیل  حضور هر چه بیشتر مردم بكار گرفته شد. 

خامنه ای روز جمعه ٩ اسفند ١٤٠٤( ٢٨ فوریه ٢٠٢٦)، در اولین روز حمله نظامی امریکا-اسرائیل، همراه تعدادی از اعضا خانواده اش و مسئولین جمهوری اسلامی كشته شد. از آن تاریخ تا امروز، بیش از چهار ماه، جمهوری اسلامی با اتكا به تمام امكانات خود و متحدینش، چه در ایران و چه در كشورهای منطقه، برای تبدیل مراسم خاکسپاری خامنه ای به یک کمپین سیاسی تلاش کرد.
 
از خامنه ای بعنوان "قهرمان دفاع از ایران" نام بردند تا نفرت همگانی از این جنگ و عاملین و حامیان آن را به نیرویی برای قدرت نمایی سیاسی علیه امریکا و اسرائیل، علیه رقبای منطقه ای خود و بالاخره علیه مردم آزادیخواه تبدیل كنند. او را "رهبر شیعیان" جهان معرفی کردند و کشتن او را جنگ امریکا و اسرائیل علیه مردم مسلمان نام نهادند، به او لقب "شهید راه نجات مردم فلسطین" دادند تا نفرت از کشتار مردم فلسطین و قصابان آنان را به نیرویی برای کمپین سیاسی خود تبدیل کنند. تمام امكانات جامعه برای این کمپین به کار گرفته شد، از اعلام تعطیلی عمومی تا ترانسپورت رایگان، اسكان و تامین مخارج سفر، همه و همه برای دادن تصویر قدرتمند، با نفوذ و مشروع از خود بود.  

این مراسم بخشی از نقشه هدفمند جمهوری اسلامی برای نمایش اقتدار و در خدمت حفظ حاكمیت خود و به رخ کشیدن قدرت و توان خودعلیه مخالفان خود و در راس آنها علیه طبقه كارگر و مردم معترض و آزادیخواه بود.

بی تردید جنگ كنونی و حمله دو دولت جنایتكار و جنگ طلب امریكا و اسرائیل به ایران، علاوه بر ضرباتی كه به جمهوری اسلامی زد، منجمله کشته شدن خامنه ای و تعداد زیادی از رهبران و مسئولین رده بالای حاکمیت، شرایط مبارزه مردم ایران، خصوصاً شرایط مبارزه طبقه كارگر و بخش محروم جامعه را  به نفع جمهوری اسلامی تغییر داد. پیش از این جنگ، پیش از بمباران و تهدیدهای ترامپ و جنایتكاران حاكم بر اسرائیل، خامنه ای و حكومتش زیر ضرب اعتراض پایین جامعه در موقعیت شدیداً دفاعی بود. بدون این جنگ و بمباران وحشیانه ایران، جمهوری اسلامی هیچگاه امكان چنین بسیج وسیعی از مردم را نداشت. برگزاری چنین کمپینی، چنین قدرتنمایی، چه در ایران، علیه مردم آزادیخواه و برابری طلب این مملكت، و چه در منطقه ارمغان حمله نظامی دولتهای جنایتكار اسرائیل و امریكا به جمهوری اسلامی است.

تبلیغات و هیاهوی کر کننده حاکمیت، چه در مراسمها و چه امروز پس از پایان آنها، ظاهرا رو به "دشمن خارجی" و تجاوزگران نظامی و حامیان آنها است، اما مهمتر از آن اعلام قدرقدرتی علیه "دشمن داخلی"، مردم آزادیخواه و طبقه کارگری است که تلاش میکند هرچه سریعتر از زیر آوار این جنگ و تاثیرات مخرب آن، از فقر و فلاکت تا تعرض سیاسی و اجتماعی حاکمیت به خود و فضای خفه کننده جنگ و "اتحاد حول یک پرچم"،  بیرون آمده و کمر راست کند. 

این جنگ و حمله نظامی به ایران بیشترین خدمت به جمهوری اسلامی،در مقابل طبقه كارگر، زنان آزاده و خواهان برابری زن و مرد و مردم تشنه زندگی مرفه ، امن و آزاد، بود. جنگ و حمله نظامی شرایط مبازره جنبش آزادیخواهانه  مردم را به نفع حاكمیت تغییر داد. كارناوال مرگ خامنه ای كه سران جمهوری اسلامی به عنوان قدرت خود به رخ جهان می كشند، یکی از عوارض آن است.

کمپین قدرت منایی جمهوری اسلامی و تلاش در عقب راندن مردم متوقع و معترض عمر زیادی نخواهد داشت. طبقه کارگر و مردم جنگ زده و فقر زده رابطه خود  با حاکمیت را دوباره سر جای درست خود قرار خواهند داد. هیچ قدرقدرتی، هیچ پیروزی در مقابل "دشمن خارجی"، هیچ پیروزی سیاسی یا استراتژیکی قادر به بهم زدن این رابطه و عقب راندن و مرعوب کردن طولانی مدت یک جامعه نود میلیون نفری که به چیزی کمتر از رفاه، آزادی، برابری و عدالت اجتماعی رضایت نمیدهد، نیست.   

پایان فوری و بدون قید و شرط جنگ، پایان تهدید و ارعاب، پایان فضای جنگی و میلیتاریستی بر منطقه اولین قدم برای مقابله با تعرض چه نظامی و چه سیاسی به مردم در ایران است. تلاش برای پایان فوری جنگ توسط مردمی كه قربانیان اول این جنگ هستند و مقابله با هر نوع تعرضی از جانب بورژوازی ایران و حكومتش به زندگی طبقه كارگر و اقشار محروم و به فضای سیاسی جامعه، مهمترین قدم در دفاع از زندگی مردم، از امنیت آنها و از جامعه است.

با از میان رفتن سایه سیاه جنگ، فضای جنگی، جنبش برابری طلبانه طبقه كارگر با خواست آزادی و رفاه عمومی، با خواست پایان جنایت و اعدام و زندان و بردگی مزدی، همه زحمتكشان را زیر افق رهایی بخش خود متحد و آینده ای انسانی را ممکن خواهد کرد.
 
 
حزب حكمتیست (خط رسمی)
٢٠ تیر ١٤٠٥- ١١ ژوئیه ٢٠٢٦