باز هم جنگ  ارتجاعی دیگری،  همچون جنگ ایران و عراق،  زمینه ساز حملات وسیع جمهوری اسلامی به کمترین حق و حقوق انسانی مردم در ایران و جنگ حاکمیت با مردم برای "باز پس گرفتن" حداقلی از آزادی هایی شد که نسل های پی در پی در جدال چهار دهه خود به حاکمیت تحمیل کرده بودند! 

بهانه دشمن خارجی، جنگ و "امنیت"، همانطور که اژه ای "حکم" داده است که "بی حساب و کتاب زیاد اعدام کنید"، جوهر وجودی جمهوری اسلامی و رابطه آن با جامعه را بار دیگر به خشن ترین شکلی، باز هم بی تعارف در مقابل شهروندان قرار داد.  جوهر رابطه ای که همواره بر اساس سرکوب، اعدام و اختناق و گرو گرفتن نان و معیشت نود میلیون شهروند گرفتار در منگنه ارتجاع حاکم و ارتجاع میلیتاریستی - فاشیستی آمریکا و اسرائیل گرفتار شده اند، را بار دیگر بی تعارف در مقابل شهروندان قرار داد. 

افزایش سرکوب ها و رسیدن مرز اعدام ها به طور متوسط قتل چهار معترض در روز، خوشبینانه ترین آماری است که نهادهای معتبر اعلام کرده اند. "آمار" و "اعداد" ی که مربوط به قطع شریان زندگی هر روز چهار انسان، به بهانه "جاسوسی" و "امنیت" است! 

زندان و اعدام زندانیان در ٤٧ سال حاكمیت جمهوری اسلامی، پدیده ای که اصلاح طلب و اصولگرا، ارتش، سپاه، بسیج،  وزارت اطلاعات، مجلس و بیت رهبری و ریاست جمهوری و  دادگاه و قضات آن، همگی در اجرای آن سهیم و شریک جرم اند، ابزار همیشگی سركوب و ارعاب، علیه طبقه كارگر و اقشار محروم جامعه، ابزار حفظ حاكمیت بورژوازی ایران بوده است. بدون این ابزار جمهوری اسلامی حتی برای یك روز امكان حاكمیت بر مردم آزادیخواه ایران را نداشته و ندارد.

حمله و بمباران جامعه ایران توسط دو دولت جنایتكار امریكا و اسرائیل ، برای حاكمان بر ایران ابزاری در خدمت سركوب جامعه شد. پروپاگاند دستگاه های تبلیغاتی غرب، ادعاهای موساد و سازمان سیا و تلاشهای آنها برای به خون كشیدن جامعه به نام مقابله با جمهوری اسلامی، به قدرت حاکم  بر ایران فرجه و امكانی داد تا به نام مقابله با اسرائیل و امریكا و دستگاه جاسوسی آنها و عواملشان، زنجیر بردگی را بر دوست پای طبقه كارگر و بخش محروم جامعه ، بر دوست و پای زنان و جوانان آزادیخواه در ایران و بر دست و پای هر معترضی محكم تر كند. تا هر کسی را که پیشتر یا بهانه ای برای اعدام و حذف  و دستگیری او نداشت و یا در هراس از عکس العمل جامعه جرات تعرض به او را نداشت، دستگیر و یا اعدام کند! 

جنگ و بمباران و نگرانی و ترس واقعی كه بر فراز جامعه ایران گسترش یافت،  و شوک ناشی از آن، نفس تلاش برای زنده ماندن را به اصلی ترین مشغله مردم تبدیل كرد. تبلیغات و پروپاگاند دوستان دروغین مردم که "در جنگ باید آزادی را فدای امنیت" کرد، دو قطبی ریاکارانه ای که حساسیت جامعه را نسبت به تعرض به حقوق و آزادیهای بنیادین که به قدرت مردم کسب شده بود، کاهش داد. این پدیده دست جمهوری اسلامی برای سرکوب، دستگیری های گسترده، شکنجه و پرونده سازی و براه انداختن موج اعدامها، را باز تر کرد. تبلیغات و پروپاگاندهایی که "سپردفاعی جامعه" در مقابل تعرض ارتجاع حاکم به بهانه جنگ را به درجه ای "درهم شکست"! 

این دوره، و با قطع اینترنت و جنایی کردن ارتباطات گسترده اجتماعی مردم با هم و با جهان بیرون،  و همزمان با گسترش اعمال جنایتكارانه و گرفتن جان انسانها، كلا پدیده حقوق زندانی، حق وكالت و دسترسی وكیل  به پرونده متهم و همان اندک حقوقی كه به نفع زندانی با زور جامعه به جمهوری اسلامی تحمیل شد بود، به فراموشی سپرده شد. این دوره همزمان با اعدام زندانیان، غیر انسانی ترین و حشایانه ترین شرایط را به زندانیان نیز تحمیل كردند.

اما این دوره با همه مشقات و تلخی های آن ، كه نتیجه جنگ و بمباران دو دولت جنایتكار اسرائیل و امریكا از طرفی و  بورژوازی ایران و حكومت جنایتكارش از طرف دیگر و  به بهانه و زیر سایه جنگ تحمیل كردند، به پایان میرسد. 

جمهوری اسلامی و مردم و جامعه ایران، زنان، جوانان وطبقه کارگر، همان قدرت هایی نیستند که در جنگ ایران و عراق بودند، و عمر "تولید امید" برای "حفظ نظام" به بهانه های "وطن پرستانه" و "جنگ" و "امنیت" کوتاه تر از آن است که بتوان تصور کرد!  جمهوری اسلامی هرقدرت نمایی که در مقابل قدرت های منطقه ای  و جهانی بکند، در مقابل جامعه و مردمی که نمی خواهندش و تا پیش از این جنگ برای خلاصی خود از آن در ابعاد میلیونی به میدان آمده بودند،  "خلع سلاح" است! جامعه و دهها میلیون شهروندی که بیش از یک دهه است که برای خلاصی خود علیه حاکمیت بپاخواسته اند، نه با این جنگ و نه با آن "پروپاگاند" ها به ارتجاع حاکم بالای سرش "سازش" نمی کند! "آزادی و امنیت" خود را به قدرت خود، باردیگر تحمیل خواهد کرد! 

مردم آزادیخواه در ایران، كارگران و اقشار محروم جامعه، جنایت و بربریت جمهوری اسلامی علیه خود و به بهانه جنگ را فراموش نخواهند كرد. مردم آزادیخواه ایران این روزها و رقص جلادان برای اعدام هزاران انسان را فراموش نخواهند كرد. مردم آزادیخواه ایران اعدام هر تك انسانی را با هر دلیلی و مستقل از اتهامات وارده بر او، جنایتی علیه خود میداند. طبقه كارگر، زنان و آزادیخواهان اعمال امروز جلادان و قضات و زندانبانان حكومت را به عنوان گوشه ای دیگر از تاریخ پر از توحش آنها، علیه خود خواهند نوشت.

حزب حکمتیست (خط رسمی)
١٧ اردیبهشت ١٤٠٥- ٧ ماه مه  ٢٠٢٦