انتخابات میان دوره ای آمریكا در سوم نوامبر ٢٠٢٦ با شكست بزرگ و تاریخی جمهوریخواهان پایان یافت. نتیجه این انتخابات برای این حزب، از دست دادن هر دو مجلس نمایندگان و سنا، بسیاری از فرماندارها و مقامات و مسئولین محلی است. شكستی كه مهر نه گفتن بزرگ مردم آمریكا و خصوصاً طبقه كارگر و اقشار كم در آمد به میلیتاریسم، جنگ در اوکراین، حمله به ایران و تاثیرات مخرب آن بر وضعیت اقتصادی و معیشتی مردم محروم، مهر دوباره نه به حمایت دولت ترامپ از نسل كشی اسرائیل در فلسطین، را برخود دارد.
مردم امریكا چه در دوره بایدن و چه این دوره، مخالف بسیاری از سیاستهایی اند كه به نام آنها و به نام "نمایندگی" آنها و "دفاع از امنیت" شان، اعمال شده است. مشكلات اقتصادی و معیشتی، تورم و گرانی، فقیرتر شدن بخشهای وسیعی از مردم و بالا رفتن هزینه های زندگی، همراه با جنگ با ایران و حمایت از اسرائیل در كنار اعتراض به فساد در بالا، نژاد پرستی و بی مسئولیتی دولت در قبال شهروندان، در این شكست نقش اساسی داشتند. جامعه امریكا خصوصاً طبقه كارگر و اقشار كم درآمد و به‌علاوه نسل جوان شاهدند، درست در زمانیكه ثروت جامعه بالا میرود، اقتصاد رشد میكند، ثروتمندان و صاحبان شركت های بزرگ قدرت اقتصادی و سیاسی بالایی پیدا میكنند، زندگی آنها رو به وخامت میرود و آینده ای روشن در انتظارشان نیست.
در این انتخابات و نه گفتن جامعه به ترامپ و سیاستهای دو سال اخیر او، در یك نگاه عمومی پیروزمند میدان حزب دمكرات است. اما این فقط ظاهر مسئله است. ظاهری که حزب دمکرات تلاش میکند آنرا در بوق و کرنا کند و ایست جامعه به جنگ، میلیتاریسم و نسل کشی در فلسطین را به ایست به ترامپ و حزب جمهوریخواه محدود کند. این واقعیت که شکست حزب جمهوریخواه شکست سیاستهای میلیتاریستی، شکست سیاست های جنگ طلبانه، چه در اوکراین و چه در ایران، شکست سیاست حمایت و شرکت در نسل کشی مردم فلسطین، شکست تعرض به آزادیهای مدنی و اجتماعی را امروز نمیتوان از چشم میلیونها انسانی که به تمام این سیاستها رای منفی دادند مخفی کرد. از منظر مردم امریکا رسیدگی به پرونده اوکراین، ایران و فلسطین همچنان باز است. این انتخابات نشان داد که رقابت دو حزب با هم و باخت و برد آنها در این رقابت، با خواست جامعه و مطالبات عمومی مردم آمریكا تا چه اندازه در تناقض است. این انتخابات یکبار دیگر بن بست سیستم كنونی و تناقض و ضدیت آشكار آن با "نمایندگی" مردم و خواست و مطالبه آنها در سیستم پارلمانی را به نمایش گذاشت.
در انتخابات نوامبر ٢٠٢٤ نفرت عمومی جامعه امریکا از جنایت دولت اسرائیل علیه مردم فلسطین و حمایت بی دریغ دولت بایدن از اسرائیل، فاکتوری جدی در شکست حزب دمکرات بود. در آن انتخابات هم مردم امریکا به حزب حاکم و سیاستهای آن نه گفتند! مخالفتی که اساسا با عدم شرکت در انتخابات خود را نشان داد. در آندوره هم ترامپ تلاش کرد شکست حزب دمکرات را پیروزی خود و رای منفی مردم به سیاستهای دست راستی هیئت حاکمه امریکا به رای منفی بایدن محدود کند. امروز با گذشت دو سال مردم امریکا یکبار دیگر اعلام کردند رای شان نه به میلیتاریسم، جنگ، فقر و تعرض به معیشت و مهمتر از همه نه به نسل کشی مردم فلسطین است.
شکست ایندوره حزب جمهوریخواه عمق بحران اجتماعی و سیاسی امریکا را به نمایش میگذارد. جامعه امریكا مانند بسیاری از كشورهای غربی آبستن تحولاتی اعتراضی و آزادیخواهانه است. اعتراض وسیع مردم انساندوست به نقش جدی دولت آمریكا، چه در دوره بایدن و چه دوره ترامپ، در حمایت همه جانبه از دولت فاشیست اسرائیل و نسل كشی در غزه، جنگ در اوکراین و ایران و هزینه های سرسام آور نظامی و خراب کردن آوار این جنگها نه فقط بر سر مردم در ایران، اوکراین، فلسطین و ... که در اروپا و امریکا، تعرض آشکار به آزادیهای سیاسی و مدنی مردم، به یك پولاریزاسیون سیاسی- اجتماعی در آمریكا شكل داده است. اعتراض به فقر، به پایین بودن دستمزهای نیروی كاركن، به كاهش خدمات اجتماعی و نابرابری وسیع و غیر قابل تحمل ، به جنگ و میلیتاریسم، مستقیماً كل سیستم حاكم و دو حزب اصلی آنرا هدف قرار داده است. درامریكا نیز مانند كشورهای اروپایی از فرانسه و انگلستان، تا آلمان و ایتالیا و… شكافی عمیق میان بالا و پایین ایجاد شده كه بیان دوره ای جدید از تقابلهای سیاسی و طبقاتی در این جامعه علیه نفس نظام كاپیتالیستی با همه احزاب، چهرها و نمادهای آن است.
این پولاریزاسیون و اعتراض اجتماعی تمام احزاب و نیروهای سیاسی، منجمله حزب دمكرات در امریکا، را نیز زیر فشار میگذارد. حزب دمکرات ناچار است زیر این فشار به درجه ای چهره ضد جنگ و همراهی با مردم را به خود بگیرد. اما این تلاش هم عمر کوتاهی خواهد داشت. غرب آبستن تحولات اجتماعی عمیق و جدی است. تحولاتی که اینبار از دریچه مخالفت با میلیتاریسم و جنگ و کشتار و تاثیرات و عواقب مخرب آن بر زندگی روزمره میلیونها انسان، بنیادهای نظم حاکم را به چالش میکشد. بنیادهایی که بر شانه آنها جنگ و کشتار مردم بیگناه، نا امنی و فقر برای چند میلیارد نفر، زندگی امن و مرفه اقلیتی ناچیز را ممکن میکند. صدای اعتراض این چند میلیارد نفر علیه وضع موجود برای بالایی ها هراس و برای پایین روزنه ای از امید ایجاد كرده است. این صدا امروز از پاریس، روم، برلین و تهران و… تا واشینگتن شنید میشود.
حزب حكمتیست(خط رسمی)
٥ نوامبر ٢٠٢٦ (آبان ١٤٠٥)