هفته اخیر شاهد موجی از تجمعات و اعتراضات كارگران در مراكز نفت و گاز در عسلویه و پارس جنوبی بودیم. این اعتراضات از روز سه شنبه ٦ مرداد در چندین سكوی نفتی شروع و بخش قابل توجهی از كارگران رسمی این مراكز را شامل شد و تا روز جمعه ٩ مرداد نیز ادامه یافت. دامنه اعتراضات دیوار سانسور خبرگزاری كار ایران را شكست. این خبرگزاری نوشت: "کارگران رسمی نفت جنوب دست به اعتراض صنفی زدند".
متن خبر ایلنا هر چقدر کوتاه است اما راه را به یک واقعیت مهم باز میکند. كارگران صنعت نفت علیرغم فضای جنگی، علیرعم بمباران و فضای امنیتی تلاش میکنند به اعتراضات حق طلبانه خود سر و سامان ببخشند. ایلنا با اشاره و به نقل از اعتراضات كارگری و اینکه چگونه شرایط جنگی و گرمای طاقت فرسا به مشکلات پیشی کارگران افزوده و شرایط کار و زندگی را برای کارگران سخت تر کرده است ؛ در مورد مطالبات كارگران مینویسد:
"حذف سقف حقوق در تمامی بخشهای عملیاتی نفت، عدم تفکیک مشاغل به تخصصی و پشتیبانی، اعمال و اثر بخشی آیتم ترمیم حقوق به کلیه مؤلفههای پرداخت، حذف کامل سقف بازنشستگی و پرداخت کامل سنوات کارگران، عدم ادغام صندوق بازنشستگی نفت با سایر صندوقهای بازنشستگی، اصلاح کف حقوق برای کارگران جدیدالاستخدام، مرجوع نمودن مالیاتهای کسر شده اضافی در سالهای اخیر طبق قوانین موجود و اجرای کامل ماده ده قانون نفت."
قابل توجه است كه این اعتراضات همزمان است با خبر اعتراض گسترده و سراسری بخشهای دیگر، ارکان ثالث و قراردادی، صنعت نفت علیه شرکتهای پیمانکاری. اعتراضاتی كه در سالهای اخیر و تا پیش از حمله نظامی امریكا و اسرائیل به ایران، همه جانبه در جریان بود و دولت و مجلس را وادار كرد كه به كارگران قول دهند كه شركتهای پیمانكاری حذف خواهند شد. امری که به بهانه جنگ و تعطیل شدن دولت و مجلس عملا کنار گذاشته شد. امروز كارگران ارکان ثالث خواهان عملی كردن و اجرای این تعهد هستند. كمپینهای اعتراضی در جنوب ایران و در میان كارگران مراكز نفتی برای لغو شركتهای پیمانكاری به راه افتاده است. در یکی از این کمپین ها كارگران طی نامه ای به امضای بیش از ٨ هزار نفر به مسعود پزشكیان، خواهان اجرای فوری تعهدی هستند كه او در اول مه به کارگران داده بود.
شروع اعتراضات و تجمعات بخشهای مختلف كارگران در مراكز نفتی، آغاز پایان دوره سكوت و انتظاری است كه حمله نظامی امریكا-اسرائیل به ایران و جنگ جنایتكارانه كنونی به طبقه كارگر ایران و اقشار محروم تحمیل كرد. جنگی كه بورژوازی ایران و حكومتش، جمهوری اسلامی كوشیدند به عنوان ابزاری مهم برای تحمیل سكوت و قناعت و استیصال به طبقه كارگر و برای توجیه فقر و محرومیت، گرانی كمرشكن و بیكاری و در یک کلام برای عقب راندن طبقه كارگر، …از آن استفاده کنند.
در این مدت علیرغم فضای میلیتاریستی حاكم بر مردم ایران و منطقه و علیرغم ادامه بمباران و جنگ جنایتكارانه كنونی، بخشهای مختلف طبقه كارگر همراه با بازنشستگان، پرستاران و اقشار مردم محروم، علیه فقر، بیكاری، دستمزدهای ناچیز و گرانی و… دست به تجمعات اعتراضی زده اند.
اعتراضات كارگران در مراكز نفتی، سوت پایان دوره ای است كه جنگ به این طبقه تحمیل كرده است. اكنون وقت آن است كه همراه كارگران معترض در مراكز نفتی، پرچم مهم ترین مطالبات خود را در همه مراكز كاری برای عبور از دوره سیاه كنونی و عقب زدن تعرضاتی كه زیر سایه جنگ ، زندگی و معیشت و امنیت این طبقه و بخش محروم جامعه را نشانه رفته است، را بدست گرفت و اجازه نداد طبقه کارگر و مردم محروم را زیر آوار جنگ خفه کرد!
حزب حكمتیست (خط رسمی)
اول اوت ٢٠٢٦- ١٠ مرداد ١٤٠٥