شنبه اول آذر ماه مذاکرات دستمزدی سال ۱۴۰۵ استارت خورد، و بدین ترتیب اخبار مربوط به شورای عالی کار هر روزه و  تقریبا  ۳ تا پنج بار در روز در سیستم جستجوی اینترنتی در دسترس علاقمندان قرار دارد. سایت خبری سرانه با عنوان "حقیقت تلخ امروز" مراجیعن خو د را به چند صفحه از رویدادهای شورای عالی کار میبرد تا در متن  گفتکو  با علی خدایی از جزئیات اخبار از درون در شورا آشنا کرده باشد.

گفتگوهای مفصل با علی خدایی عضو گروه کارگری شورای عالی کار که در میان خبرگزاریها دست بدست میچرخد،  تماما به نگرانی و گمانه زنی های او در چهارچوب مذاکرات چند ماه آتی در شورا دور میزند، و نظرات و گمانه زنی در حول و حوش رقم دستمزدی قابل مذاکره را شامل میشود. ایشان مفصلا در مورد مخاطرات جدی از تحریم و فضای جنگی؛ از تورم؛ از جهش قیمت ناشی از افزایش قیمت حامل های انرژی و مشخصا گرانی بنزین؛ از استیضاح بازی مجلس درسرنوشت میدری وزیر کار میگوید. او به نمایندگان و وعده های دولت و به نمایندگان بی اعتماد است و توضیح میدهد که خر  خود را میراند.

در کل مندرجات خبرگزاری های اینترنتی، یکی پس از دیگری، کوچکترین اثری از کارگران به چشم نمیخورد. و این دقیقا خاصیت و فلسلفه وجودی شورای عالی کار است که کارگران را جز در حواشی دور افتاده "درد دلها و گلایه از بد عهدی مسئولان" به اندازه کافی از "طوفان" دور نگه دارد. شورای عالی کار از منظر کارگران یک مکان،  مسئولان معین و یک کارکرد با مشخصات و آدرس معین نیست، یقه ای نیست که بتوان گرفت، وعده و مسئولیت تعریف شده ای نیست که بشود مورد مواخذه قرار داد، عزلش کرد، عوضش کرد و .... و درست به همین دلیل بخودی خود بزرگترین مخاطره و زنگ خطر برای موقعیت دشوار کار و زندگی طبقه کارگر باید به حساب بیاید.

کارکرد شورای عالی کار چیست؟ خاصیت آن برای کارگران کدامست؟ کسی نمیداند ولی این تعریف هر چه باشد، قطعا این ابزار کوچکترین بهبود و برای افزایش دستمزد در مقابل حملات دائمی از هر سو به توقعات و حقوق کارگری، همان چیزی که به اسم مبارزات اقتصادی و صنفی کارگری شناخته میشود هم نیست. شورای عالی کار و تمام تشریفات آن برای دور کردن کارگران از هر گونه امید و تلاش برای و پافشاری بر سر دستمزد پایه و دفاع از موجودیت و کرامت خود است.

مشکل طبقه کارگر ایران توهم به این ارگان نیست. مشکل طبقه کارگر ایران دست کم گرفتن شورای عالی کار است. دست کم گرفتن قدرت، اعتبار خواست و اراده، دست کم گرفتن اتحاد و توانایی دفاع از خود است.

اولین قطعنامه مجموعه چند کارخانه از کرج و قزوین در تصویب و اعلام دستمزدها و با اولین اجتماع در دفاع از دستمزد اعلام شده تهران را روی سر خواهد گذاشت. این در گرو آنست که سنت های کارگری در مسئله دستمزد کارگران از مدتها قبل تصویر روشن و تقریبا یکدستی از پانچه در فصل دستمزدها آبستن است را طنین انداز کرده باشد. بحث دستمزدها از عالم رمل و استخاره و دعا و شرط بندی خارج و به جنگ و گریز خیابانی تعلق خواهد داشت.  

بگذار از کارگران و خود کارگران از دستمزدهایشان بپرسند