"یک اختلاس کم بشه، مشکل ما حل میشه!"

فساد در جمهوری اسلامی شهره خاص و عام است. طیفی از درون و بیرون حاکمیت هم که دستشان مثل بقیه در فساد و دزدی و اختلاس باز نیست از فساد درون نظام شکایت دارند. سوال این است که آیا مشکل در جمهوری اسلامی فساد و دزدی و رانت و اختلاس است؟!

در اینجا روی سخنم با طبقه کارگر و زحمتکشان جامعه است. شعاری در تجمعات زحمتکشان حقوق بگیر بارها تکرار شده است که "یک اختلاس کم بشه، مشکل ما حل میشه". اما مشکل استثمار طبقه کارگر، فقر و فلاکت جامعه و تامین معیشت و تضمین حقوق و آزادی های اجتماعی با کم شدن یک یا چند اختلاس حل نمی شود. حکام سرمایه و روشنفکران و پادوانشان به جامعه القا میکنند که مشکل جمهوری اسلامی  فساد، دزدی|، اختلاس و رانت و رشوه است وگرنه نظام طبقاتی سرمایه داری در ایران اشکالی ندارد. 

آنچه که طبقه کارگر و زحمتکشان باید بدانند و ملکه ذهن خود کنند این است که فساد در نظام سرمایه داری نهادینه است. حالا در جاهایی کم تر و در امثال جمهوری اسلامی بیشتر.  

بدون آگاهی و شناخت واقعیت های جامعه ی طبقاتی در نظام سرمایه دارانه، حکام حافظ این نظام  خود را موجه و مشروع قلمداد می کنند. سعی می کنند همه ی بدبختی ها و فلاکت تحمیل شده به جامعه را به اتفاقاتی که گویا بیرون از حیطه حکمرانیشان بوجود می آیند و ربطی به نظام طبقاتی سرمایه داری ندارد، محول می کنند. برای مثال میگویند مشکل مدیران بدون کفایت است. دزدی و اختلاس و فساد بوجود آمده است. باندها و مافیای اقتصادی و اختلاس  تشکیل شده اند... این ها را میگویند تا کارکرد نظام پلید سرمایه داری و استثمار طبقه کارگر و تحمیل فلاکت به جامعه را توجیه کنند. گویا نظام طبقاتی سرمایه داری بخودی خود ایرادی ندارد مشکل از فساد و دزدی و مدیران نالایق است. 

اخیرا آخوند صدیقی امام جمعه تهران و رییس ستاد امر به معروف را وادار به استعفا کردند. چرا که این مردک علاوه بر ساختن یک کاخ عظیم به نام حوزه و مسجد مختص به خود و ساختمان های اطراف، زمین هایی را هم به نام خود کرده است. میخواهند بگویند نظام طبقاتی سرمایه داری گناهی ندارد امثال صدیقی ها است که دزد هستند و چهره نظام را لکه دار می کنند. در حالی که "کرم از خود درخت است". فساد در نظام سرمایه داری نهادینه و جزئی از کارکرد این نظام است که در تمام زوایا و جوارح آن تنیده شده است. 

فساد در نظام اقتصادی، دستگاه بوروکراسی، رجال سیاسی، احزاب و دستگاه قضایی و نظامی کشور ذاتی نظام سرمایه دارانه است. سرمایه داران و بانک داران و صاحبان املاک و معادن و منابع اقتصادی و نفت و گاز و پتروشیمی ها و واردات و صادرات ...، در دزدی آشکار و مخفی، در اختلاس، رقابت در مزایده ها، در پول شویی و  در سرپیچی از پرداخت مالیات ها و غیره به قاضی های دزد، وزرای دزد، وکلای مجلس دزد، روسای پلیس دزد وفاسد احتیاج دارند. بنا بر این فساد در تارو پود نظام سرمایه داری نهادینه است. 

بزرگ ترین و آشکارترین دزدی، دستبرد سرمایه داران به تولیدات و محصولات دسترنج طبقه کارگر است. ارزش کالایی  که کارگر تولید می کند در مقابل دستمزدی که میگیرد چندین برابر است. این تفاوت ارزش کالا به نام سود یا ارزش اضافه تماما به جیب سرمایه داران میرود. این دزدی اشکار و قانونی و پذیرفته شده ی نظام سرمایه داری است. منشا ثروت در نظام سرمایه داری، چیزی جز دسترنج طبقه کارگر و کار پرداخت ‌نشده‌ی او نیست. 

فساد و کثافات نظام سرمایه و سود تنها یقه ی کارگران مزدبگیر را نمیگیرد. این مفسدین به زنان و دختران و کودکان ما هم رحم نمی کنند. از هر چه و هر کس که شده باید دم و دستگاهی راه انداخت و سرمایه و سودی حاصل کرد. سران دولت و مجلس و دستگاه قضایی و سرداران سپاه و بسیج باندهای قاچاق مواد مخدر برای بیرون انداختن جوانان کثیری از چرخه ی زندگی انسانی و اجتماعی و کشاندشان  به ورطه ی اعتیاد و تباهی  سازمان داده اند. سرمایه و سود کلانی از قاچاق مواد مخدر و فروش آن، به کیسه های پرنشدنی این دولتمردان و نظامیان اضافه میگردد. باندهای فروش دختران جوان به شیوخ خلیج و سرمایه داران کشورهای همسایه را تشکیل داده اند. از تن فروشی قانونی به نام صیغه کرور کرور پول به سرمایه شان می افزایند.   

در زمان حکومت پهلوی در هر شهری، محلی به تن فروشی اختصاص داده شده بود و زنان و مردانی روسای این تن فروش خانه ها بودند که مردم آن ها را "جاکش" مینامیدند. امروز در جمهوری اسلامی  مساجد، حوزه ها، مراکز ازدواج و طلاق و از حرم امام هشتم شیعیان در مشهد  تا قم و دیگر شهرها، تن فروشی رسمی و شرعی به نام صیغه ی موقت یک ساعته تا چند ساعت و روز دایر است. روسا و دلال ها "جاکش" های این تن فروش خانه های دینی و شرعی از علم الهدی تا پایین ترین امام جمعه ها و آخوندهای ریزو درشت هستند.  

نظام سرمایه داری بخصوص زمانی که به دین هم تکیه دارد، تا مغز استخوان فاسد است، حاکمان این نظام تا مغز استخوان فاسد و تبهکارند. 

بنا بر این دشمن اصلی طبقه کارگر و کل جامعه ی کارگری و زحمتکشان و زنان و جوانان در ایران نه وجود مفسدین بزرگ و کوچک که فاسدند، بلکه کارکرد و ماهیت نظام سرمایه داری است. خامنه ای در مقابل منتقدان درون و بیرون حاکمیت میگوید مساله  فساد را کش ندهید. حق با او است. خامنه ای بیشتر از هر منتقد  فساد و دزدی و اختلاس و رانت و رشوه، خصوصیت و ماهیت نظام سرمایه و سود را میفهمد. او در پوشش عبا و عمامه و دین داری، یک بورژوای میلیاردر آگاه به منافع طبقه خود یعنی طبقه سرمایه دار ایران است. خامنه ای بر یک امپراتوری مالی با ارزش بالای 100 میلیارد دلار نظارت دارد. خامنه ای علاوه بر بنیاد مستضعفان، آستان قدس رضوی و ستاد اجرایی فرمان امام، صدها کارخانه، تأسیسات کشاورزی، هلدینگ‌های بزرگ پتروشیمی، شرکت‌های ساختمانی، اداره معادن و شرکت‌های تجاری متعدد تحت کنترل خود دارد. در مجموع خامنه ای و بیت و بستگانش بخش بزرگی از اقتصاد کشور را در کنترل خود دارند و از پرداخت مالیات هم معاف اند. اگر صحبت از رانت و اختلاس و است، خامنه ای و دارو دسته اش بزرگ ترین مافیای اقتصادی ایران است.

این ها را بخاطر افشاگری نگفتم. میخواهم بگویم این گوشه ای از نظام تبهکار سرمایه داری است که بر اساس ضبط اموال و داراییهای جامعه و تصرف آن تشکیل شده است.  فساد که همزادِ سرمایه‌داری است تا نابودی جامعه‌ی سرمایه‌داری باقی است. 

پرچم مبارزه با فساد و دزدی و اختلاس و رانت و رشوه در جمهوری اسلامی  ادعایی پوچ و فریبکارانه  برای تقدیس نظام سرمایه دارانه است. 

جنگ طبقه کارگر و جامعه ی فلاکت زده ی ایران جنگ با نظام سرتا پا فاسد و تبهکار سرمایه داری است. این نظام گندیده و متعفن و چرکین با هیچ شستشویی تمیز نمی شود. این نظام را باید ساقط کرد و صاحبان اصلی جامعه یعنی طبقه کارگر و زحمتکشان و زنان و جوانان آزادیخواه خود مستقیما قدرت را تصاحب کنند و دست طبقه سرمایه دار را از اقتصاد و دارایی های جامعه کوتاه کنند. 

آگاهی اکثریت کارگران و زحمتکشان و محرومان زن و مرد به ماهیت فاسد و تبهکار نظام طبقاتی سرمایه داری حیاتی و تعیین کننده است. این آگاهی، گاآ شرط اصلی آمادگی، سازماندهی و رهبری اعتصابات کارگری و مبارزات و اعتراضات اجتماعی با چشمان باز واهداف روشن است. هدف فوری و همین امروز بیرون آوردن حقوق و مطالبات رفاهی  از حلقوم حکام سرمایه است. مبارزه امروز برای تامین معیشت کامل و آزادیهای سیاسی اما  پیشروی به سوی خلع ید از بورژوازی فاسد و غاصب داراییهای جامعه از قدرت و ثروت و برقراری جامعه ای آزاد و برابر و سوسیالیستی را هدف و دورنمای خود قرارمیدهد.