اطلاعیه کمیته کردستان حزب حکمتیست
بمناسبت سالروزحمله وحشیانه رژیم اسلامی در ٢٨ مرداد ١٣٥٨ به مردم کردستان
جمهوری اسلامی ٢٩ سال پیش در تاریخ ٢٨ مرداد ١٣٥٨ در ادامه سرکوب انقلاب و تمام آزادیهای سیاسی که توده های مردم در جریان سرنگونی رژیم پهلوی بدست آورده بودند حمله وسیعی را از هوا و زمین و با بکار گیری نیروهای ضد انقلابش از ارتش، پلیس، سپاه پاسداران، سازمانهای فاشیستی مجاهدین انقلاب اسلامی، سیاه جامگان و بقیه مزدوران و قداره بندانشان به کردستان آغاز کرد. این حمله که با فرمان خمینی و با حمایت سازمانها و اشخاصی مانند بنی صدر که در حال حاضر در اپوزسیون رژیم هستند صورت گرفت. مزدوران رژیم صدهها نفر از کمونیستها، آزادیخواهان و انسانهای بیدفاع را در دادگاهای صحرایی و در کمتر از یک دقیقه به دستور خلخالی جنایتکار تیرباران کردند. در این حمله وسیع و وحشیانه به شهرهای کردستان تعداد زیادی از خانه های مسکونی مردم شهرها و روستاها را با خاک یکسان کردند ، جادهها و پل ها را ویران کردند و ماشینهای شخصی مردم بیدفاع را به آتش کشیدن.
مردم آزایخواه و مبارز کردستان به همراه سازمانها و تشکل هایشان برای دفاع از انقلاب و آزادیهای سیاسی و تشکلهایشان سریعا مسلح شدند و به دفاع از خود و شهرهایشان برخواستند و در مدت کوتاهی جنایتکاران جمهوری اسلامی را عقب رانند و آنها را وادار نمودند که به پادگانهایشان بر گردنند.
بار دیگر شهرها و روستاها به تصرف مردم معترض و مبارز کردستان افتاد و رژیم وحشی اسلامی را ناچار به مذاکره کردند. برای کمونیستها از همان روز اول روشن بود که مذکره رژیم از سر استیصال و برای وقت خریدن و تدارک حمله وسیعتر به کردستان است. مردم کردستان برای مدت 6 ماه دیگر آزادانه شوراهای شهر و بنکه های محلات خود را تشکیل دادند و نوعی از از حاکمیت مردمی را تجربه کردند.
ولی دفاع از انقلاب و ادامه آن نمیتوانست خواست تمام احزاب و سازمانهای شریک در این مبارزات باشد. بخاطر همین بود که بخشی از این سازمانها مانند حزب توده، سازمان فداییان اکثریت و مجاهدین خلق که بجای حمایت از جنبش مقاومت مردم کردستان از خمینی میخواستند که اجازه دهد که آنها غائله کردستان را خاتمه دهند به صف ضد انقلاب جمهوری اسلام پیوستند و علیه مردم مبارز و آزادیخواه کردستان توطئه کردند.
حزب دمکرات کردستان هم که تمام تلاش و مبارزه اش شریک شدن در قدرت محلی بود در انتظار سازش با رژیم بود. و بعدها به تنهای وارد مداکره با رژیم شد و نیروهای کمکی رژیم را علرغم مخالفت شدید مردم به داخل پادگانها هدایت کرد و عملا زمینه ساز حمله بعدی رژیم به مردم کردستان بود.
رژیم در نتیجه سازشکاری حزب دمکرات و همکاری مستقیم سازمان فداییای اکثریت و حزب توده توانست سریعا تدارک حمله را ببیند و با بمبارن کردن شهر و روستاهای کردستان و بسیج صد ها هزار نفر از مزدورانش به کردستان علرغم مقاومت قهرمانانه مردم در شهرهای سنندج، سقز، بانه، مریوان، مهاباد و بقیه شهرها بار دیگر شهرهای کردستان را اشغال نماید.
ولی مبارزات مردم علیه رژیم جمهوری اسلامی علرغم سرکوب وحشیانه کارگران، زنان، اعدام و شکنجه هزاران نفر از کمونیستها، آزادیخواهان و مبارزین راه آزادی و برابری در کردستان، برای رسیدن به خواستهای انسانیشان در اشکال جنگ مسلحانه، تظاهرات، تحصن و برگزاری اول ماه مه ها و هشت مارس ها تا همین امروزادامه دارد.
وجه مشخصه مبارزات این دوره شفافیت و شکل گیری قطبی از کمونیستها، فعالین کارگری و زنان که علاوه بر مبارزه سرسختانه خود برای خواسته هایشان، از گرایشات ناسیونالیستی فاصله گرفته و برای سرنگونی جمهوری اسلامی و برقراری حکومت سوسیالیستی مبارزه میکنند.
مرگ بر جمهوری اسلامی
زنده باد جمهوری سوسیالیستی .
کمیته کردستان حزب حکمتیست
٢٧ مرداد١٣٨٧ (١٨ اوت ٢٠٠٨)